شماره تماس دکتر لطفی فرد
 

آسیب دستگاه عصبی پیرامونی و درمان آن توسط جراح مغز و اعصاب

سیستم عصبی بدن شامل مغز، طناب نخاعی، اندام حسی و تمام عصبهایی که این بخشها را با سایر نقاط بدن ارتباط می دهد می باشد. روی هم رفته این بخشها مسئول کنترل بدن و ارتباط بین ارگان های مختلف آن هستند. مغز و طناب نخاعی، شبکه عصبی مرکزی یا central nervous system (CNS), را تشکیل داده و بخشی است که اطلاعات مورد ارزیابی قرار می گیرد. عصبهای حسی و ارگانهای حسی سراسر بدن شامل دستگاه عصبی پیرامونی یا peripheral nervous system (PNS) می شوند. 

اعصاب پیرامونی رابط بین مغز و نخاع و سایر بخشهای بدن شما هستند. آنها خارج از مغز و طناب نخاعی بوده و در بخشهای مختلف بدن پراکنده شده اند. هدف آنها این است که پیامهای مربوط به فشار، درد و دما را بین مغز و اعضای بدن رد و بدل کنند. این اعصاب بسیار حساس بوده و کوچکترین آسیبی می تواند در نحوه عملکرد آنها تاثیر گذاشته و سبب بروز آسیب دستگاه عصبی پیرامونی شده و از بیماری های دیگری هستند که در حوزه درمان یک جراح مغز و اعصاب واقع می شوند.

چگونه دستگاه عصبی پیرامونی آسیب میبیند؟

اعصاب پیرامونی ممکن است به چندین روش آسیب ببیند:

فشار بیش از حد، بریده شدن و یا حتی کشش عضلات میتواند به صورت خفیف یا شدید موجب بروز درجات مختلفی از آسیب این عصبها شود. سوختگی های خفیف معمولا تنها به لایه های بیرونی آنها آسیب رسانده و آسیبهای تروماتیک ساده ای را به اعصاب پیرامونی بدن وارد میکند.

آسیبهای شدیدتر مانند بریدگی عمیق میتواند عصب را به دو قسمت بریده و از همه لایه های عصب عبور کرده و در این حالت ممکن است به درمان توسط جراع مغز و اعصاب نیاز باشد تا مجددا عصب را به هم اتصال دهد.

البته اعصاب ممکن است توسط بیماریهایی چون دیابت و سندرم گیلن باره یا Guillain-Barre syndrome تحت تاثیر قرار گرفته و دچار آسیب شود. بیماری گیلن باره را میتوان از بیمارهای خود ایمنی تلقی کرد که در آن طی آن اعصاب بدن توسط سیستم ایمنی شخص مورد حمله قرار می گیرد.

همچنین در سندرم تونل کارپ یا carpal tunnel syndrome فشار بر روی عصب مدیان در مچ دست موجب آسیب آن می شود. به علاوه اعصاب ممکن است در اثر تصادف و آسیبهای ورزشی دچار بریدگی، فشار و آسیبهای مختلف شوند.

به هر حال آسیب به اعصاب پیرامونی میتواند بر نحوه ارتباط مغز با عضلات و ارگانها را تحت تاثیر قرار دهد و حتی برای بهبود آن به جراحی توسط جراح مغز و اعصاب نیاز باشد.

علائم آسیب تروماتیک دستگاه عصبی پیرامونی

از بارزترین علائم آسیب عصبهای دستگاه عصبی پیرامونی میتوان به نبود حساسیت یا حس درد شدید در نقطه دچار آسیب اشاره کرد. همچنین گاهی در منطقه آسیب دیده، ساختاری به نام neuroma تشکیل شود که وقتی لمس می شود درد بسیار زیادی را تولید کند.

البته نبود حساسیت و بروز درد همیشه به این معنی نیست که شما دچار آسیب دستگاه عصبی پیرامونی ناشی از تروما شده اید. تشخیص واقعی بیماری توسط آزمایشات یک جراح مغز و آسیب صورت می گیرد زیرا برخی از بیماری ها علائم مشابه ولی دلایل متفاوت دارند.

برای مثال اگر شما حس بی حسی و یا مورمور شدگی در دستان و پاها و شانه ها و ... داشته باشید ممکن است این حالت در اثر آسیب یک یا چند عصب در اثر تصادف باشد. ولی همین علائم ممکن است در هنگامی که عصب دچار فشردگی در اثر عواملی چون تورمور و تنگی کانال نخاعی و .... گردد ظاهر شود.

آسیب به اعصاب پیرامونی همان طور که قبلا گفته شد ممکن است وخیم یا ملایم باشد. اعصاب از بخش های مختلفی تشکیل می شوند که بسته به آسیب به آنها میتوان درجات مختلفی از علائم را مشاهده کرد. آسیب به اعصاب پیرامونی پس از بررسی محل و شدت آن توسط یک جراح مغز و اعصاب میتواند به چند دسته تقسیم شود:

- آسیب درجه اول: این نوع آسیبها معمولا نیازی به جراحی نداشته و در طی چند ساعت تا چند روز خوب می شوند.
- آسیب درجه دوم: در این حالت پیوستگی آکسونها در طول عصب دچار اختلال شده ولی معمولا نیازی به جراحی توسط جراح مغز و اعصاب ندارند.
- آسیب درجه سوم: در این حالت به آکسون و ساختارهای محافظتی آن در طول عصب آسیب وارد می شود و میزان بهبودی بستگی به شدت صدمه دارد.
- آسیب درجه چهارم: ممکن است آسیب به آکسونها و بافتهای اطراف آن به قدری باشد که زخم هایی به وجود بیاید که از باززایی عصب جلوگیری کند. هیچ پیغامی از طول این عصب نمیتواند عبور کند و به سایر بخشها برسد. در این حالت ممکن است به جراحی نیاز باشد.
- آسیب درجه پنجم: این نوع آسیبهای شبکه عصبی پیرامونی در اثر کشیدگی یا تصادفات شدید ایجاد می شوند. در این حالت عصب به دو قسمت تقسیم شده و تنها راه درمان این حالت، جراحی توسط جراح مغز و اعصاب می باشد.

 

آسیب دستگاه عصبی پیرامونی

 

بسیار مهم است که زمانی که دچار آسیب تروماتیک شبکه عصبی پیرامونی شدید تحت درمان واقع شوید زیرا گاهی بافت عصبی قابل ترمیم است. درمان به موقع موجب جلوگیری از مشکلات بیشتر و آسیب دائمی می شود.
تشخیص میزان و نوع آسیب شبکه عصبی پیرامونی میتواند علاوه بر معاینات فیزیکی توسط آزمایشات EMG, MRI و CT اسکن نیز بررسی شود و سپس درمان بر اساس نتیجه به دست آمده آغاز می شود.

 

ارسال شده در: 11 -69 توسط : مجموعه: بیماریها خواندن 3238 دفعه

جراحت مغزی ناشی از تروما


یکی دیگر از بیماریهایی که یک جراح مغز و اعصاب می تواند در درمان دست داشته باشد جراحات مغز ناشی از تروما یا Traumatic Brain Injury (TBI) است. این جراحات مغزی به این صورت هستند که ضربه شدید به سر وارد شده و یا زخم به داخل سر نفوذ کرده و عملکرد نرمال مغز را دچار مشکل می کند.

TBI وقتی میتواند ایجاد شود که یک شی به صورت شدید و ناگهانی به سر برخورد کند و یا حتی به داخل جمجمه و مغز رفته بافتهای آن را تخریب کند (مانند شلیک گلوله). جراحت مغزی ناشی از تروما میتواند خفیف، متوسط و یا شدید باشد و به میزان آسیب وارد به مغز بستگی دارد و به راحتی توسط جراح مغز و اعصاب قابل درمان است. انواع خفیف TBI تنها موجب تغییرات مختصر در وضعیت ذهنی و یا هوشیاری شخص می شود در حالی که موارد شدید میتواند سبب دوره های طولانی از بیهوشی، کما و حتی مرگ شود.


علائم جراحت مغزی ناشی از تروما


علائم این جراحات تا حدود زیادی به شدت جراحت سر داشته و معمولا موارد زیر قابل مشاهده هستند:


- استفراغ
- لتارژی (نوعی حالت خواب آلودگی و گیجی)
- سردرد
- گیجی
- فلج شدگی
- کما
- بیهوشی
- گشاد شدن مردک چشم
- مشکلات بینایی (دید تار و یا دید دوتایی، عدم تحمل نور روشن، عدم حرکت چشمها، کوری)
- مایع مغزی-نخاعی (ممکن است شفاف و یا خون آلود باشد) از گوشها و یا بینی بیرون بزند.
- گیجی و مشکلات عدم کنترل تعادل بدن
- مشکلات تنفسی
- ضربان قلب آهسته
- سرعت تنفس آهسته به همراه افزایش فشار خون
- مشکلات شناختی
- واکنشهای عاطفی نامناسب
- سختی در گفتار
- بی حسی بدن یا مورمورشدن
- ضعف عضلات صورت
- عدم کنترل ادرار یا مدفوع


در صورت آسیب به سر و مشاهده علائم فوق حتما باید به یک جراح مغز و اعصاب مراجعه شود تا بیماری سریعا تحت معالجه قرار گیرد.


آسیبهای تروماتیکی که به مغز وارد می شوند معمولا سبب بروز ضایعاتی می شوند که به مغز فشار می آورد. رایج ترین انواع آن هماتوم (hematoma) و contusion می باشد. هماتوم، لخته خونی است که از رگها بیرون زده و در داخل مغز و یا سطوح آن تجمع میابد. هماتوم ها ممکن است در هر جایی از مغز تشکیل شوند. Contusion از طرف دیگر، شامل کبودی و ضرب دیدگی بافت های مغز می باشد.

 

خونریزی مغزی

هنگامی که آن بخشها تحت میکروسکوپ قرار می گیرند درست قابل مقایسه با سایر کبودیهای بدن هستند.آنها شامل مناطق زخم دیده یا ملتهب مغز به همراه خونی هستند که از شریانها، رگها و یا مویرگها بیرون زده است. آنها ممکن است در هر جایی از مغز تشکیل شوند ولی معمولا در قاعده بخشهای جلویی مغز دیده می شوند.


خونریزی درون مغزی یا  intracerebral hemorrhage (ICH) مربوط به خونریزی داخل مغز می باشد و ممکن با سایر جراحتهای مغزی نیز در ارتباط باشد. اندازه و محل خونریزی میتواند به جراح مغز و اعصاب کمک کند که آیا میتوان آن را توسط جراحی از مغز خارج کرد یا خیر.


نوع دیگری از خونریزی مغزی به نام خونریزی ساب آراکنوئیدی یا Subarachnoid hemorrhage (SAH) وجود دارد که در اثر خونریزی به داخل فضای ساب آراکنوئیدی وارد می شود. در این حالت معمولا خون به صورت باریک در سطح مغز پخش می شود و مشاهده آن بعد از جراحات تروماتیک مغزی رایج است.


مشاهده هر یک از علائم و ضایعات فوق در نحوه درمان توسط جراح مغز و اعصاب می تواند تاثیر گذار باشد.


آسیب های پراکنده جراحات مغزی ناشی از تروما


جراحات مغزی ناشی از تروما می تواند تغییرات میکروسکوپی ایجاد کند که ممکن است در CT اسکن دیده نشده و در سراسر مغز پراکنده باشند. این دسته از آسیبها را آسیب های پراکنده مغزی یا diffuse brain injury می نامند و میتواند با وجود و یا بدون بروز خونریزی ها باشند.


آسیبهای آکسونی پراکنده به نقص در عملکرد و نابودی تدریجی آکسونها مربوط می شود. آکسونها بخش طویلی از سلولهای عصبی هستند که به این سلولها امکان ارتباط با یکدیگر را حتی از فواصل دور می دهد. اگر آکسونها به اندازه کافی آسیب ببینند در این صورت توانایی سلولهای عصبی برای ارتباط با همدیگر کاهش یافته و در نتیجه بیمار دچار ناتوانیهای شدید می شود.

 

ترومای مغز


نوع دیگر آسیبهای پراکنده مغزی، ایسکمی و یا کم رسیدن خون به برخی از نقاط مغز است. تحقیقات نشان داده است که این مشکل در بیماران TBI رایج بوده و متاسفانه مغزی که دچار آسیب تروماتیک شده است به کوچکترین کاهش در جریان خون بسیار حساس است و تامین اکسیژن و مواد مغذی سلولهای مورد نیاز به سختی صورت می گیرد.


شکستگی جمجمه


شکستگی جمجمه ممکن است به خودی خود آسیبزا نباشد ولی اگر نیرویی باعث شده که این استخوان دچار ترک شود بنابراین احتمال اینکه به بخشهای زیرین آن آسیب زده باشد زیاد بوده و نگران کننده است و حتما باید تحت بررسی دقیق جراح مغز و اعصاب باشد. شکستگی جمجمه میتواند به رگها و شریانها و بافتهای مغزی آسیب رساند.

اگر شکستگی به سینوسها برسد در این صورت مایع مغزی-نخاعی ممکن است از گوشها یا بینی چکه کند.برخی از این حالات خروج مایع مغزی نخاعی به خودی خود رفع می شوند ولی محض اطمینان، جراح مغز و اعصاب ممکن است از روش تخلیه کمری استفاده کند. در طی آن یک تیوب قابل انعطاف و باریک و بلند استفاده می شود که به داخل فضای مایع نخاعی-مغزی واقع در ستون فقرات در ناحیه کمری وارد شده و راه جانبی دیگری را برای خروج این مایع فراهم می کند.

 

ارسال شده در: 10 خرداد 75 توسط : مجموعه: بیماریها خواندن 3186 دفعه

هرنی یا فتق دیسک ها | علائم و درمان هرنی دیسک

 قبل از بررسی این بیماری لازم است که با خود آناتومی دیسک آشنا شویم. دیسکهای بین مهره ای، رباطهای مقاومی هستند که موجب ارتباط استخوانهای مهره به یکدیگر می شود. آنها قادر هستند که انواع شوک و ضربانی که به مهره های ستون فقرات وارد می شود را دفع کنند. هر دیسک دارای حلقه خارجی سخت فیبری و یک مرکز ژله مانند می باشد. بخش حلقه ای دیسک سخت ترین بخش دیسک است و قسمت مرکزی وظیفه مهمی در جذب شوکهای وارد شده را دارد.

دیسکهای موجود در ستون فقرات هر چه قدر که از گردن به سمت پایین می آیند اندازه بزرگتری دارند و این به دلیل نیاز آنها به جذب شوک و محافظت از بدن به دلیل افزایش وزن و جاذبه زمین است. وظیفه دیگر دیسکها این است که به ستون فقرات اجازه می دهد تا بتواند حرکت کرده و به عقب و جلو و جهات مختلف خم شود. درست مانند هر رباط دیگری از بدن، دیسکها نیز ممکن است دچار آسیب شوند.  

 

 

برای مثال ممکن است بخش حلقه ای آن دچار پارگی شود که در این صورت بسیار دردناک است چون بخش های دیگر آن سیگنالهای درد را انتقال می دهند. البته این وضعیت می تواند با کمک جراح مغز و اعصاب بهبود یابد ولی بعدا بیشتر در معرض آسیب می باشد.

اگر بخش حلقه ای دیسک پاره شود و به بخش مرکزی آن فشار بیاورد در این صورت بخشی از دیسک از مرکز جدا شده و ممکن است به سمت بیرون بزند.

هرنی دیسک به حالتی گفته می شود که موقعیت قرار گیری مواد دیسک خارج از حد فضای نرمال یک دیسک باشد.

 اگر دیسک دچار هرنی یا فتق شود در این صورت می تواند به طناب نخاعی یا اعصاب مربوط به آن فشار آورده و سبب بروز درد در مسیر عبور اعصاب شود. همچنین فشاری که به ریشه عصب در نقطه ای که هرنی دیسک یا فتق دیسک دیده می شود ممکن است سبب بروز بی حسی یا ضعف در مسیر آن شود.

هنگامی که ریشه عصب ملتهب شود در این صورت فشار اضافی موجب دردهای عمیق و مبهم و یا دردهای ناگهانی و منتشر شونده در طول عصب شود که در این صورت حتما باید تحت مراقبت یک جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات بود.

 تحقیقات نشان می دهد که ماده مرکزی دیسک اسیدی بوده و ممکن است سبب تحریک شیمیایی عصبهای مجاور دیسک شود.

در شکل زیر درجات مختلف ابتلای افراد به هرنی دیسک نشان داده شده است.  

 

هرنی دیسک

 

 

بروز هرنی دیسک در گردن می تواند اعصابی که به دستان می روند را تحت تاثیر قرار داده و سبب بروز درد بازو شود و اگر هرنی دیسک در بخشهای پایینی تر باشد میتواند این اثر را بر بخشهای پایینتر بدن مانند پاها بگذارد.

اگر هم در بخشهای میانی ستون فقرات باشد در این صورت بیشتر شاهد بروز درد در بخشهای پشتی خواهیم بود. بنابراین بسته به محل هرنی دیسک و اعصابی که تحت تاثیر قرار می دهد، محل درد متفاوت خواهد بود و میتواند به جراح مغز و اعصاب برای شناسایی محل دقیقتر بروز هرنی دیسک کمک کند.  

 دلایل بروز هرنی دیسک

هرنی دیسک معمولا در بین افراد جوان و یا میانسال رایج بوده و در موارد نادر در کودکان نیز مشاهده شده است. فتق دیسک معمولا زمانی رخ می دهد که  فشار زیادی بر دیسکهای بین مهره ای وارد شود.

جذب فشار خیلی شدید بر گردن یا پشت ممکن است برای دیسکها دشوار باشد. برای مثال افتادن از ارتفاع قابل توجه می تواند فشار زیادی را به ستون فقرات وارد کند و اگر خیلی شدید باشد می تواند سبب شکستن مهره ها و یا پارگی دیسک شود. خم شدن و برداشتن چیزی سنگین می تواند بر دیسکهای بین مهره ها فشار اورده و گاهی سبب پارگی آنها شود.

همچنین با افزایش سن، دیسکها ضعیف تر شده و برخی فعالیتهای بدنی میتواند در طول زمان سبب پارگی تدریجی آنها شود.

شاید جالب باشد که بدانید که حتی حالت بد ایستادن خودش می تواند مقدمه هرنی دیسک ها شود. هنگامی که شما به نحو نادرستی می ایستید کم کم عضلات خسته شده و شانه به سمت جلو آمده و سر نیز کمی به جلو میافتد و سبب وارد آوردن فشار زیاد به دیسکها؛ رباطها و مفاصل واقع در ستون فقرات ناحیه گردن شود. هر 2.5سانتی که گردن شما به جلو رود، 4.5 کیلو فشار اضافی به ستون فقرات شما وارد می آورد. این عمل کم کم سبب ضعف دیسکها و مفاصل و التهاب رباطها و سختی عضلات می شود و مقدمات ابتلا به هرنی دیسک و مراجعه به جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات را فراهم می آورد.

رایج ترین محل بروز فتق دیسک در بین مهره های کمری چهارم و پنجم در بخش پایینی پشت است زیرا این محل دائما متحمل وزن بخش بالایی بدن است. همچنین این بخش در ایستادن و نشستن ما مهم است.

علائم هرنی دیسک

گاهی شخصی که هرنی یا فتق دیسک دارد علائم خاصی ندارد و درد  گردن و پشت در آنها مشاهده نمی شود. علائم معمول این بیماری گاهی به صورت افزایش فشار و تحریک اعصاب، دردی که یکی یا هر دو دستها و پاها می رود و بی حسی و مورمورشدگی بخشهایی که با اعصاب درگیر در ارتباط هستند می باشد. همانطور که گفته شد محل درد معمولا در ارتباط است با محل بروز هرنی دیسکها.

تشخیص و درمان هرنی دیسک توسط جراح مغز و اعصاب

شخصی که به داشتن علائم هرنی دیسک مشکوک است ابتدا وضعیت فیزیکی او به طور کامل توسط جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات مورد بررسی قرار می گیرد. تستهای بررسی وضعیت دیسکها و اندازه ارتفاع دیسکها و ... نیز صورت گرفته و ممکن است به MRI ( برای بررسی آسیب دیسک و اعصاب) و EMG (برای تشخیص عصب درگیر و میزان آسیب آن) نیاز باشد.

درمان هرنی دیسک توسط جراح مغز و اعصاب و ستون فقرات بستگی به شدت و مدت زمان بیماری دارد. اگر هرنی دیسک در مراحل اولیه باشد در این صورت بین شش هفته تا سه ماه قابل درمان هستند. دارو درمانی و فیزیوتراپی ممکن است برای درمان شما کافی باشد. در موارد شدیدتر و خصوصا در هنگامی که مواد دیسک بیرون زده اند ممکن است به جراحی نیاز باشد.

 

ارسال شده در: 30 مرداد 96 توسط : مجموعه: بیماریها خواندن 4492 دفعه

تنگی کانال نخاعی و تشخیص آن توسط جراح مغز و اعصاب

 

تنگی کانال نخاعی و یا Spinal stenosis بیماری است که در نتیجه تنگ شدن کانال نخاعی ایجاد می شود. در حالت عادی در بین مهره های ستون فقرات، فضاهای خالی وجود دارد ولی در طی این بیماری این فضاها کمتر شده و خار استخوانی یا استئوفیت به داخل کانال نخاعی رشد می کند. تنگی ایجاد شده می تواند موجب فشار به نخاع یا اعصاب اطراف آن شود. در نتیجه شخص دچار درد، مورمور شدن و یا بی حسی در پشت، دست ها و پاها و گردن و .... می شود و شخص را مجاب به مراجعه به متخصص یا جراح مغز و اعصاب می گرداند. این بیماری در افراد بالای 50 سال و کسانی که دچار آرتریت هستند بیشتر مشاهده می شود. در آرتریت، غضروف میان استخوانها تحلیل رفته و استخوانها رشد می کنند. استئوآرتریت می تواند موجب تغییر شکل دیسکها و زخیم شدن رباطهای ستون فقرات و زایده استخوانی یا استئوفیت شود. 

 معمولا با افزایش سن، تغییرات مختصری در ستون فقرات صورت می گیرد ولی شدت علائم بیماری ناشی از آن به اندازه کانال نخاعی فرد و میزان تداخل آن با ریشه عصبها و نخاع بستگی داشته و مقدار این زوال در هر فرد متفاوت بوده و هر شخصی دچار ضعف یا درد نمی گردد. البته این بیماری تنها در افراد مسن دیده نمی شود بلکه ممکن است در افرادی که به صورت مادرزادی دارای کانال نخاعی باریک تر از حالت نرمال (congenital stenosis) هستند و یا دچار تومور یا مشکلات متابولیکی هستند نیز مشاهده شود.

 

  برخی دیگر از عوامل تنگی کانال نخاعی:

-     تصادفات : چنانچه در طی تصادف، بخشی از ستون فقرات شکسته شود و یا دچار التهاب شود در این صورت ممکن است علائم تنگی نخاعی مشاهده می گردد که تشخیص آن با جراح مغز و اعصاب می باشد.

-     تومورهای سرطانی : اگر تورموهای سرطانی به نحوی رشد کنند که موجب تماس با طناب نخاعی شوند در این صورت باز هم مشکل تنگی نخاعی مشاهده می شود.

-     بیماری پاژه: در این حالت، استخوانهای شما به صورت غیرعادی رشد می کند و در نتیجه مشکلات تنگی کانال نخاعی و فشار بر اعصاب مشاهده می گردد.

-     برخی نیز با مشکلات تنگی نخاعی یا بیماریهایی که منجر به آن می شود به دنیا آمده اند. برای آنها، علائم اصلی بیماری معمولا بین 30 تا 50 سالگی شروع به ظهور میکند و با تشخیص یک متخصص یا جراح مغز و اعصاب قطعی اعلام می شود.

 

علائم بیماری تنگی کانال نخاعی چیست؟

تنگی نخاعی معمولا بر روی گردن و یا بخشهای کمری اثر می گذارند. البته همه افراد دچار علائم این بیماری نمی شوند و حتی نحوه بروز آن در افراد مختلف به شکلهای گوناگون است ولی عموما دچار مورمورشدگی، بیحسی و درد در نواحی گفته شده می گردند. همچنین میتوان به علائم زیر نیز اشاره کرد:

-    سیاتیک: این دردها معمولا در قسمت تحتانی پشت و باسن و تا پاها ادامه دارند.

-    افتادن پاها: ضعف دردناک پاها موجب می شود که شخص پاهایش به زمین برخورد کنند و یا روی آن بکشانند.

-    دشواری در ایستادن یا راه رفتن: وقتی که شخص ایستاده است معمولا موجب فشردگی مهرها و بروز درد می شود.

-    عدم کنترل ادرار و مدفوع: اگر بیماری تنگی کانال نخاعی حاد شود میتواند موجب ضعف اعصاب مربوط به عمل دفع ادرار و مدفوع شود. اگر عامل ایجاد چنین حالتی تنها مربوط به تنگی کانال نخاعی نمی شود و حتما باید توسط جراح مغز و اعصاب تشخیص داده شود.

-    اسپاسمهای عضلانی

-    ضعف دست و پا

-    مشکل در حفظ تعادل

 

چگونه درد ناشی از تنگی کانال نخاعی را تخفیف دهیم؟

گاهی برخی از پوزیشنهای بدن می تواند به دلیل افزایش فضا برای عصبهای ستون فقرات، درد را کاهش دهد. برای مثال موقعیت خم شدن به جلو از ناحیه تحتانی ستون فقرات یکی از این حالتها می باشد.

شاید به همین جهت باشد که افرادی که دچار این عارضه هستند میتوانند به راحتی دوچرخه سواری کرده و از شیب سرازیری پایین بیایند و ....

به طور کلی همانطور که قبلا گفته شد میزان بروز علائم تنگی نخاعی، به عواملی چون عرض کانال نخاعی، میزان حساسیت اعصاب درگیر و شدت عارضه و عامل آن و نیز میزان تحمل درد هر شخص بستگی دارد.

 

یک جراح مغز و اعصاب چگونه مشکل تنگی کانال نخاعی را تشخیص می دهد؟

ابتدا باید تمام سوابق درمانی شما و وضعیت جسمانی تان مورد بررسی قرار گیرد. سپس جراح مغز و اعصاب تشخیص می دهد که کدام علائم در شما حضور دارد و کدام بهتر یا بدتر شده و از چه مدت زمانی در شما بوده اند. بررسی جسمانی و نورولوژیکی شما باید به دقت صورت گیرد تا مشخص شود که چه قدر بیماری وخیم بوده و در کدام بخشهای بدن موجب بی حسی و درد می شود. سوابق مربوط به آرتریت و دیابت نیز مورد بررسی قرار می گیرد. اسکن MRI و CT اسکن نیز می تواند در نمایش تصویر کانال نخاعی و میزان تنگ شدگی کمک کننده باشد. سپس با توجه به این موارد گفته شده، جراح مغز و اعصاب، درمان مناسب شخص مبتلا به تنگی نخاعی را تجویز می کند.

 

ارسال شده در: 05 -69 توسط : مجموعه: بیماریها خواندن 3249 دفعه

مشاوره و طرح سوال

اگر مایل به مشاوره هستید جهت طرح سوال و دریافت پاسخ اینجا کلیک کنید.

سئوالات پرسیده شده توسط دکتر لطفی فرد سئوالات پاسخ داده شده توسط دکتر لطفی فرد

 

ساعات کار مطب

شنبه                    19:00 - 16:00
دوشنبه                19:00 - 16:00
چهارشنبه             19:00 - 16:00

آدرس مطب و تلفن

تهران - ولیعصر - توانیر - روبروی بیمارستان دی - ساختمان پزشکان دی - طبقه دهم
88873994 21 98+
09303243822
این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید